هیجان بخشی از فرزندداری

هیجان بخش لاینفک بچه داریه. فکر کنم این رو همه مادرهای مهربون تصدیق کنن.

هر روز و هر لحظه که می گذره آدم با دیدن بچه از زندگی لبریز میشه. از اولین حرکات دست و پا توی وجودت تا وقتی که اولین قدم ها رو روی زمین برمیدارند. از اولین کلمه ای که حرف می زنن و شمرده شمرده بابا و مامان میگن تا وقتی که اولین کلمات و نوشته ها رو می خونن.

همه و همه زیباست. زیبایی لطف و لبخند خداوند که در روی زمین جلوه گر شده و من از تمام زندگی با خوشی ها و ناخوشی هاش عاشق این لبخند زیبای خداوندیم.

امیرعلی بعضی وقت ها واقعا من رو شگفت زده می کنه. به تازگی امیرعلی خیلی دلش می خواست که وسایل دکتری داشته باشه و من بهش گفتم وقتی که کتاب سوم فارسی رو یاد بگیری برات می خرم. از اون روز امیرعلی هر روز خودش میره سراغ کتابش و کلمات رو می خونه و گاهی وقت ها می گه مامان بیا یاد دارم . از پانزده درس الان 8 درس رو یاد گرفته و واقعا جملاتی که  می خونه پیشرفته شده.

اوایل فقط جملات رو حفظ می کرد تا اینکه وقتی براش فلش کارت هاش رو آوردم و شروع کردم به پرسیدن دیدم 90 درصد کلمات رو واقعا یاد گرفته و در ده درصد باقی مونده هم به خاطر شباهت کلمات به هم اشتباه می کنه. مثلا کلمه ابری و برای رو یکم قاطی می کنه.

الان جملاتی مثل پرنده جان دارد و هواپیما خلبان دارد. انسان پرواز را از پرنده آموخت رو می تونه بخونه. 

این کارها من رو سرمست از شوق می کنه  و امید. 

امیدوارم در آینده هم بتونه این پیشرفت رو ادامه بده. اگه از دوستان در مشهد مراکز استعدادیابی معتبری رو می شناسن خوشحال میشم معرفی کنن.